Net Değer Denetimi, denetim döneminde bir vergi mükellefinin belirli bir miktar rapor edilmemiş gelire sahip olup olmadığını belirlemek için Canada Revenue Agency (CRA) tarafından kullanılan bir araçtır. CRA vergi denetçisi, seçilen denetim döneminin başında vergi mükellefinin varlıklarını ve yükümlülüklerini inceleyerek denetime başlar ve bu rakamı, daha sonraki dönem sonunda varlık ve yükümlülüklerle karşılaştırır. Ayrıca denetçi, denetim dönemi boyunca harcamaları dikkate alır. Bunu yaparak denetlenen vergi mükellefinin kapanış net değerine ulaşım sağlanır. Denetim dönemindeki herhangi bir artış vergi mükellefin geliridir ve vergi beyannamesinde rapor edilen asgari gelir tutarının daha düşük olması durumunda, CRA farkın rapor edilmeyen gelir olduğu varsayımını yapar.
Formül aşağıdaki gibi ifade edilebilir:
Dönem başı Net Değer + Raporlanan Gelirler- Harcamalar = Dönem sonu Net Değer
Açıklanamayan herhangi bir fark CRA tarafından gelir olarak değerlendirilecektir.
Net-değer vergi denetim metodunda, bir vergi mükellefinin bir vergi yılında serveti biriktiğinde iki seçeneğin olduğu varsayımı kabul edilir; Geliri harcamak ya da yatırımda bulunmak.
Vergi denetçisi, seçilen denetim döneminde vergi mükellefinin harcamalarını derinlemesine inceleyecektir. Her türlü harcama, CRA’nin varsayımlar yapma yöntemiyle vergi mükelleflerinin gelirine yansıtılabilir. Ek olarak, denetçinin net değer metodolojisine, Kanada İstatistik Kurumu’ndan normal harcama standartlarına göre edindiği veriler ışığında harcamalara yönelik düzeltmeler yapması yaygındır. Bununla birlikte, iş harcamalarına yapılan bu tür bir düzenleme, destekleyici kanıtlar kullanılarak kolayca reddedilebilir. Benzer şekilde, CRA, kayıtların mevcut olduğu Stats Can verileri yerine kredi kartları gibi gerçek harcamaları kullanılabilir.
CRA’nin bu şekilde bir vergi denetimi yapması yetkisi, gelir vergisi kanununun 152 (7) numaralı fıkrası ile oluşturulmuştur. Bu madde CRA’nin bir vergi mükellefi tarafından sağlanan vergi beyannamesi ya da resmi muhasebe kayıtları gibi bilgilerin hiçbirine bağlı olmadan denetim yapabileceğini öngörmektedir. Bu madde gereği denetçi hem vergi mükellefi hem de üçüncü taraf kaynaklardan elde edeceği bilgilere dayanarak mükellefin gelirinin ne olabileceği hakkında bir karara varabilir.
Bunun yanı sıra denetçinin mevcut kanıtlarla desteklenebilecek makul varsayımlarda bulunmasına izin verilmiştir. Dolayısıyla vergi mükellefleri, Vergi Mahkemesi’nde, CRA denetçisi tarafından yapılan varsayımların, sektör ortalamalarının ötesinde herhangi bir gerçek boyutta olmadığını göstererek başarılı olmuşlardır.
CRA Niçin Net Değer Denetimlerini gerçekleştirir?
Normal bir gelir vergisi denetimi, vergi mükellefleri için göz korkutucu ve maliyetli bir süreç oluşturabilir. Bir işletme sahibi ve özellikle de nakit parayla ilgilenen vergi mükellefleri, Canada Revenue Agency’nin (CRA), vergi mükelleflerini yeniden değerlendirmek için kullanabilecekleri birçok yönteme sahip olduklarını öğrendiklerinde şaşırabilirler.
CRA’nin vergi mükellefinin normal defter ve kayıtlarında gösterilen gelirin doğru resmi yansıtmadığını düşündüğü durumlarda, Kanada Vergi Yasası, CRA’nin üçüncü kişilerden veya vergi mükellefinden elde edilen bilgileri kullanarak dolaylı yöntemlere dayalı bir vergi değerlendirmesi yapabilmesini öngörmüştür. Bu vergi denetimi teknikleri dolaylı doğrulama yöntemleri olarak adlandırılmaktadır.
Net değer denetimi, vergi denetim metotları arasında en yaygın, güçlü ve vergi mükellefi açısından bakıldığında da vergi mükellefinin gelirini değerlendirmek için CRA’nın kullandığı zahmetli yöntemlerin başında gelmektedir. Bu yöntem denetçinin, vergi mükellefinin beyan edilmiş gelirine doğrudan vasıtalarla belirleme yeteneğine sahip olamayacağı varsayımından hareket eder.
Net-Değer Denetim Metodolojisi
Net-değer bir denetim, CRA’nın güçlü vergi denetim cephanesindeki nükleer bomba olarak düşünülebilir. Genel olarak, bu tür denetimler normalde iki durumdan birinde gerçekleştirilir:
• Vergi mükellefinin beyannamelerinde beyan ettiği bilgileri desteklemek için yetersiz muhasebe kayıtları vardır; veya
• Vergi incelemesinin ilk aşamalarında, vergi mükelleflerinin harcama alışkanlıkları ve rapor edilen gelir ile ilgili ciddi tutarsızlıklar olduğunu ortaya çıkmıştır.
Net-değer denetimin, CRA’nın rapor edilmeyen gelirden şüphelenirken kullandığı birkaç metodolojiden sadece biri olduğunu unutmamak gerekir. Örneğin, “fonların uygulanması” yöntemi sadece harcamaları inceler. Diğer bir yöntem olan banka mevduat analizi yöntemi, mevduatı bir vergi mükellefinin banka hesabına göre inceler ve miktarların yeterince açıklanmadığı durumlarda, denetçi bunları rapor edilmemiş gelir olarak nitelendirir.
CRA’nın bu tür denetim metodolojilerini uygulama yetkisi olsa da bu yetki Kanada Vergi Mahkemesi tarafından dikkatle gözden geçirilmekte ve incelenmektedir. Gerçekten de birçok durumlarda CRA’nin net değer ve fon ve mevduat teknikleri uygulanarak vergilendirdiği ancak daha sonra Vergi Mahkemesi tarafından incelerek bozulan kararlara şahit olunmuştur.
Net Değerleme Denetimi süreci nasıl işler?
Denetçi, beyan edilmemiş bir gelirin olabileceğini belirledikten ve sunulan muhasebe kayıtlarının yeterli olamayacağını teyit eder ve normalde harcamalarla ilgili herhangi bir bilgi için finansal kuruluşlardan, kredi kartı şirketlerinden ve tedarikçilerinden bilgi talebinde bulunur.
Buna ek olarak, CRA mükelleflerin arazi varlıklarını araştırır, mortgage ve Kişisel Mülkiyet Güvenliği veri tabanlarını inceler ve varlıkların ve bir vergi mükellefinin sahip olduğu özkaynak miktarını tespit eder.
CRA, normal olarak, kişisel bir bağlamda, denetlenen vergi mükellefinin aile üyelerinin hesaplarını ve kayıtlarını inceleyecek ve tüm harcamalarını da gelire dahil edecektir.
Tüm bu bilgiler bir araya getirildiğinde, vergi denetçisi bir vergi mükellefinin kişisel mali kayıtlarını yukarıdaki formüle dayanan uyumlu bir mali tabloya kopyalar.
Özünde denetçi, dönemin başında ve sonundaki varlık değerlerini belirlemek ve karşılaştırmak işlemini yapar ve farkı vergi mükellefinin gelirine dahil eder. Buna ek olarak, denetçinin doğası gereği kişisel olarak tanımladığı, denetim dönemi boyunca yapılacak harcamaların gelire eklenmesiyle, denetim bittiğinde şok edici derecede yüksek olabilen bir vergi borcunun ortaya çıkmasına neden olacaktır.
Net Değerleme Denetimi ile nasıl mücadele edilir?
Denetim bittiğinden sonraki aşamada denetim sonuçlarının doğru olmadığını ispat etmek mükellefe aittir. Mükellef sonuçlar için, aksine deliller ve belgelerle itiraz etme hakkına sahiptir. İtiraz için iki yol vardır:
• Denetçinin kullandığı yöntemin doğru olmadığını ispat etmek (bu yöntem çoğu durumlarda başarılı olmayabilir), veya
• Biraz zaman alabilecek bir yöntemle, denetçinin raporundaki her bir harcama ve gelir kaleminin incelenerek, yapılan hesaplamanın ve varsayımların yanlış olduğunu ispat etmektir.
Her iki durumda da yapılacak itirazların bir vergi avukatı veya CPA ile yapılmasında büyük yarar vardır. Aksi takdirde başarılı olma sansı çok azalabilir.
Her zaman olduğu gibi tum okuyanlara bol kazancli ve az vergili gunler dilerim.
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı yazarın konuyla ilgili kişisel ve genel görüşleri/yorumları olup, tüm hakları yazara aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısının tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısının bir bölümü, alıntılanan köşe yazısına aktif link verilerek kullanılabilir.
